Metody ochrony metali przed korozją dzielą się na dwie główne grupy: zabezpieczenia stałe takie jak malowanie i cynkownie, oraz zabezpieczenia czasowe, takie jak folie, papiery i płyny antykorozyjne VCI czy oleje ochronne, które chronią elementy metalowe podczas magazynowania i transportu przed dalszą obróbką. Wybór metody zależy przede wszystkim od tego, czy metal trafia od razu do eksploatacji, czy czeka go jeszcze transport, składowanie i dalsza obróbka. Stawka jest wysoka – według badania IMPACT przeprowadzonego przez NACE International (obecnie AMPP) globalny koszt korozji sięga około 2,5 biliona dolarów rocznie, czyli ok. 3,4% światowego PKB, a stosowanie dostępnych już metod ochrony mogłoby ograniczyć te straty o 15–35%. W artykule wyjaśniamy, na czym polegają poszczególne zabezpieczenia metali, kiedy sprawdzają się najlepiej i jak dobrać je do swoich potrzeb.
Najważniejsze informacje w skrócie:
- Korozja to proces elektrochemiczny – metal niszczeje w kontakcie z wilgocią i tlenem, a sole i zanieczyszczenia powietrza dodatkowo go przyspieszają.
- Istnieją trzy podstawowe sposoby ochrony: powłoki ochronne, ochrona elektrochemiczna oraz opakowania antykorozyjne.
- Zabezpieczenia stałe sprawdzają się w budownictwie i konstrukcjach, a czasowe – w transporcie, magazynowaniu i łańcuchu dostaw.
- Opakowania w technologii VCI chronią metal nawet do 24 miesięcy, nie pozostawiają śladów i nie wymagają czyszczenia elementu przed dalszą obróbką.
Czym jest korozja i dlaczego metale rdzewieją?
Korozja to samorzutne niszczenie metalu w wyniku reakcji chemicznych i elektrochemicznych z otoczeniem. W przypadku stali wystarczy cienka warstwa wilgoci na powierzchni, która pełni rolę elektrolitu: w jednych miejscach żelazo oddaje elektrony i przechodzi do roztworu (obszar anodowy), w innych tlen z powietrza je przyjmuje (obszar katodowy). Efektem jest rdza, czyli uwodnione tlenki żelaza, które nie tworzą szczelnej warstwy i nie chronią metalu przed dalszym niszczeniem. Proces wyraźnie przyspiesza przy wysokiej wilgotności względnej powietrza, wahaniach temperatury powodujących skraplanie pary wodnej (tzw. punkt rosy) oraz w obecności chlorków, np. z soli drogowej lub morskiej. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe, bo każda skuteczna metoda ochrony przerywa któryś z jego elementów.
Jak zabezpieczamy metale przed korozją? Trzy sposoby ochrony metali przed korozją
Odpowiadając krótko na pytanie, jak zabezpieczamy metale przed korozją, można wskazać 3 sposoby ochrony metali przed korozją, z których każdy działa na inny element procesu korozyjnego:
- Odcięcie metalu od środowiska (powłoki ochronne) – farby, lakiery, emalie, powłoki z tworzyw sztucznych oraz powłoki metaliczne, np. cynkowe, niklowe czy chromowe. Tworzą barierę, przez którą wilgoć i tlen nie docierają do metalu.
- Ochrona elektrochemiczna – zmiana potencjału elektrycznego chronionego elementu tak, aby nie zachodziła na nim reakcja utleniania. Najczęściej stosuje się ochronę katodową.
- Zmiana środowiska korozyjnego – ograniczenie wilgotności (np. za pomocą pochłaniaczy wilgoci) lub wprowadzenie inhibitorów korozji, czyli substancji spowalniających reakcje korozyjne. Do tej grupy należy technologia VCI.
W każdej z tych metod kluczową rolę odgrywa chemia – to od właściwości użytych materiałów i substancji zależy, jak długo i w jakich warunkach ochrona będzie skuteczna. Uzupełnieniem powyższych sposobów jest odpowiedni dobór materiału już na etapie projektowania, np. zastosowanie stali nierdzewnej lub stopów aluminium.
Sposoby ochrony metali przed korozją elektrochemiczną
Sposoby ochrony metali przed korozją elektrochemiczną polegają na takim sterowaniu przepływem elektronów, aby niszczeniu ulegał inny metal niż chroniony albo żeby chroniony metal nie mógł oddawać elektronów. Wyróżnia się przede wszystkim:
- Ochronę protektorową (katodową bez zewnętrznego źródła prądu) – do chronionej konstrukcji przyłącza się elementy z metalu bardziej aktywnego, np. cynku, magnezu lub aluminium. Taki protektor koroduje zamiast stali, dlatego co pewien czas wymaga wymiany. Rozwiązanie stosuje się m.in. na kadłubach statków, w zbiornikach i bojlerach.
- Ochronę katodową prądem zewnętrznym – zewnętrzne źródło prądu stałego wymusza na chronionym obiekcie potencjał, przy którym korozja praktycznie nie zachodzi. Tę metodę wykorzystuje się w długich rurociągach, zbiornikach podziemnych i konstrukcjach portowych.
- Ochronę anodową – polega na doprowadzeniu metalu do stanu pasywnego, w którym na jego powierzchni tworzy się szczelna warstwa tlenków. Stosowana jest rzadziej, głównie w przemyśle chemicznym.
Z ochroną elektrochemiczną wiąże się też podział powłok metalicznych na anodowe i katodowe. Powłoka cynkowa na stali jest anodowa – nawet po zarysowaniu cynk koroduje w pierwszej kolejności i nadal chroni stal. Powłoki katodowe, np. cynowe lub niklowe, chronią tylko wtedy, gdy są szczelne, a ich uszkodzenie może wręcz przyspieszyć korozję podłoża. Więcej o zachowaniu powłok cynkowych przeczytasz w artykule „Czy ocynk rdzewieje? Fakty i mity”.
| Metoda | Zasada działania | Przykłady | Typowe zastosowanie |
| Powłoki malarskie | Bariera dla wilgoci i tlenu | Farby epoksydowe, poliuretanowe | Konstrukcje stalowe, maszyny |
| Cynkowanie | Bariera + ochrona protektorowa | Ocynk ogniowy, galwaniczny | Budownictwo, elementy zewnętrzne |
| Ochrona katodowa | Zmiana potencjału metalu | Anody magnezowe, prąd zewnętrzny | Rurociągi, zbiorniki, statki |
| Inhibitory VCI | Ochronna warstwa molekularna | Folie, papiery, worki, płyny VCI | Transport, magazynowanie |
| Oleje i smary | Bariera + smarowanie | Oleje antykorozyjne | Części ruchome, trudno dostępne miejsca |
Sposoby ochrony metali przed korozją w branży budowlanej
Największe straty z powodu korozji ponosi przemysł budowlany. Wynika to zarówno z wielkości samej branży, jak i z narażenia gotowych obiektów na działanie warunków atmosferycznych oraz z wysokiej wartości projektów budowlanych. Aby przeciwdziałać korozji, w budownictwie stosuje się przede wszystkim zabezpieczenia antykorozyjne stałe. Elementy wrażliwe na korozję pokrywa się warstwą ochronną, np. farbą, lub warstwą metalu mniej podatnego na korozję, jak w przypadku cynkowania. Po przeprowadzeniu takiego procesu nie da się go łatwo odwrócić – warstwa ochronna zostaje trwale połączona z chronionym elementem. W budownictwie nie stanowi to problemu, ponieważ wykorzystuje się tu produkty końcowe, które nie wymagają dalszej obróbki. W pozostałych przypadkach trzeba sięgnąć po inne metody ochrony metali przed korozją.
Czasowe zabezpieczenia antykorozyjne
Jeżeli produkt, np. blacha aluminiowa, musi zostać przewieziony z miejsca A do miejsca B i poddany dalszej obróbce, nie można zastosować stałych zabezpieczeń antykorozyjnych, ponieważ ich usunięcie byłoby zbyt czasochłonne. Wtedy najlepiej sprawdzają się czasowe metody ochrony przed korozją. To mniejszy segment rynku antykorozyjnego, ale niezastąpiony wszędzie tam, gdzie trwałe zabezpieczenia nie wchodzą w grę. Ze względu na rodzaj użytego materiału zabezpieczenia czasowe dzielimy na dwie główne grupy: suche i mokre. Do pierwszej należą opakowania, które nie pozostawiają śladów na przechowywanym produkcie, np. folie barierowe, papiery antykorozyjne VCI, folie antykorozyjne VCI oraz inne opakowania, które uniemożliwiają dotarcie wilgoci do chronionego produktu. Do drugiej grupy należą smary, oleje i płyny, którymi pokrywa się przedmiot na czas magazynowania i transportu.

Suche zabezpieczenia antykorozyjne metalu
Każda metoda ma swoje zalety i została stworzona z myślą o konkretnych zastosowaniach. Suche zabezpieczenia antykorozyjne metali, np. papiery i folie antykorozyjne VCI lub folie barierowe stosowane razem z pochłaniaczami wilgoci, służą do ochrony części metalowych podczas magazynowania i transportu. Ich działanie opiera się na inhibitorach lotnych (VCI – Volatile Corrosion Inhibitors), które stopniowo uwalniają się z opakowania i osadzają na powierzchni metalu w postaci cienkiej warstwy ochronnej. Nowoczesna chemia antykorozyjna sprawia, że warstwa ta nie zmienia właściwości metalu i znika samoistnie po wyjęciu elementu z opakowania. Szczegółowo opisujemy to w zakładce Technologia VCI.
W obecnym łańcuchu dostaw, np. w branży motoryzacyjnej, zakłady produkcyjne często znajdują się w różnych krajach, a nawet na różnych kontynentach. Od wyprodukowania pierwszej części do złożenia samochodu mijają miesiące. Na czas transportu między zakładami wykorzystuje się papier i folię antykorozyjną VCI, które zapewniają ochronę nawet do 24 miesięcy składowania. Mniejsze elementy wygodnie pakuje się w worki antykorozyjne VCI. Opakowania można otwierać i zamykać, co pozwala wykorzystywać części po kolei bez ryzyka uszkodzenia kolejnych. Ta metoda nie sprawdzi się na placu budowy, ale w halach produkcyjnych skutecznie chroni metal wykorzystywany w kolejnych etapach produkcji.

Mokre zabezpieczenia antykorozyjne metalu
Mokre zabezpieczenia antykorozyjne metali, czyli smary, oleje i płyny, również zapewniają ochronę czasową. Można je stosować np. w trudno dostępnych miejscach, które trudno szczelnie pokryć papierem lub folią – w takim przypadku rozpylenie oleju zabezpieczającego przynosi podobne rezultaty. Minusem tej metody jest często konieczność wyczyszczenia metalowej części przed dalszą obróbką oraz potrzeba dokładnej aplikacji, tak aby cała powierzchnia została pokryta środkiem ochronnym. W przypadku części ruchomych olej antykorozyjny działa podobnie jak zwykły olej i zmniejsza tarcie, co dodatkowo chroni mechanizm – to niewątpliwa zaleta tego rozwiązania. Ciekawą alternatywą są płyny antykorozyjne VCI, które łączą zalety obu grup: można je wprowadzić do zamkniętych przestrzeni, np. silników, zbiorników czy profili, gdzie inhibitor odparowuje i chroni wewnętrzne powierzchnie.
Jak dobrać zabezpieczenie do swoich potrzeb?
Przed wyborem metody warto odpowiedzieć na kilka pytań:
- Jak długo element ma być chroniony? Kilka tygodni w magazynie wymaga innego rozwiązania niż wielomiesięczny transport morski.
- W jakich warunkach będzie przechowywany? Wysoka wilgotność, sól morska czy duże wahania temperatury wymagają połączenia opakowania VCI z pochłaniaczem wilgoci.
- Czy element będzie dalej obrabiany? Jeśli tak, lepiej wybrać rozwiązanie, którego nie trzeba usuwać przed malowaniem czy spawaniem.
- Z jakiego metalu jest wykonany? Dostępne są opakowania VCI do metali żelaznych oraz wersje wielometalowe, chroniące także aluminium, miedź czy mosiądz.
Specjaliści Kenmix pomagają dobrać opakowanie antykorozyjne do rodzaju metalu, czasu składowania i warunków transportu – wystarczy skontaktować się z nami.
Zabezpieczenie przed korozją metali – podsumowanie
Korozja generuje ogromne straty, a w obliczu wyzwań stojących przed przemysłem – ograniczania emisji CO₂, wysokich cen energii i surowców – nie można sobie pozwolić na utratę wyprodukowanych elementów z jej powodu. Dobrze dobrane zabezpieczenia metali pozwalają skutecznie wyeliminować ten problem: powłoki i ochrona elektrochemiczna sprawdzają się w gotowych konstrukcjach, a opakowania VCI i oleje ochronne – w transporcie i magazynowaniu. Koszt ochrony metalu jest zdecydowanie niższy niż straty wynikające z utraty już wytworzonego produktu. W ofercie Kenmix znajdziesz pełen zakres opakowań antykorozyjnych VCI, które chronią metal w całym łańcuchu dostaw.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
W większości warunków nie, ale w środowisku zawierającym chlorki, np. w pobliżu morza, również stal nierdzewna może ulegać korozji wżerowej, dlatego podczas długiego transportu warto ją dodatkowo chronić.
Nawet do 24 miesięcy, pod warunkiem że opakowanie jest szczelnie zamknięte, a metal przed zapakowaniem był czysty i suchy.
Nie, inhibitor odparowuje z powierzchni po wyjęciu elementu z opakowania, więc część jest od razu gotowa do malowania, spawania lub montażu.
Opakowania należy dobrać do rodzaju metalu – dostępne są wersje do metali żelaznych oraz wielometalowe, chroniące także metale nieżelazne.
Maciej Matusewicz
Źródło danych: NACE International, International Measures of Prevention, Application, and Economics of Corrosion Technologies Study (IMPACT), 2016.




